Potas – kiedy przyjmować, a kiedy przerwać suplementację

1.75 avg. rating (36% score) - 16 votes

Potas – kiedy przyjmować, a kiedy przerwać suplementacjęPotas jest jednym z najważniejszych elektrolitów. Choć ten pierwiastek nie odgrywa szczególnie dużej roli budulcowej, bez niego komórki bardzo szybko obumarłyby, ponieważ jest on niezbędny do regulacji gospodarki wodnej i regulacji zakwaszenia.

Suplementy mineralne zawierające spore dawki potasu przyjmuje się przede wszystkim w chorobach skóry – szczególnie przy zmianach trądzikowych można zaobserwować pozytywne efekty przyjmowania tego pierwiastka. Dzięki potasowi można również zmniejszyć suchość skóry. Ponieważ potas (wespół z sodem) jest odpowiedzialny za zjawisko depolaryzacji błon komórkowych, które jest między innymi podstawą przewodzenia impulsów nerwowych, należy zadbać o odpowiednią podaż tego pierwiastka w okresie wytężonej pracy, zarówno psychicznej, jak i fizycznej. W tym drugi przypadku jest to o tyle ważne, że spadek potencjału błony komórek nerwowych może doprowadzić także do zmniejszenia efektywnej siły mięśni a w konsekwencji do większej męczliwości.

Ogólnym wskazaniem fizjologicznym do przyjmowania suplementów zawierających potas jest wiek od 50 lat w górę. W tym okresie znacząco zmniejsza się przyswajanie niektórych minerałów przez organizm, a jego negatywnym efektom można przeciwdziałać właśnie poprzez zwiększenie podaży. U osób starszych i w podeszłym wieku, niedobory potasu objawiają się nie tylko zmęczeniem lub niemal całkowitym odrętwieniem, ale także powodują zmiany rytmu pracy serca (arytmię), a także znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia epizodu nagłego zatrzymania pracy serca (NZS). U osób młodszych podobne objawy również występują, jednakże ze względu na lepszą przyswajalność potasu z przewodu pokarmowego, nie nasilają się aż do tego stopnia i często przebiegają bez widocznych objawów, co jednak nie oznacza, że niedobór nie wywołuje zmian w funkcjonowaniu ustroju.

Potas jest w organizmie antagonistą sodu. Oznacza to, że jego stężenia nie można rozpatrywać jedynie jako pojedynczej wartości, ale należy zawsze rozważać je w relacji do stężenia sodu. Jeśli następuje zwiększenie wydalania lub zmniejszenie przyswajania potasu, a w konsekwencji spada stężenie kationów potasowych w osoczu, pojawia się równocześnie problem nadmiaru sodu. W takiej sytuacji bez typowych objawów hipokalemii zwiększy się ryzyko zachorowania na nadciśnienie, miażdżycę, różne choroby nerek, a także ryzyko zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu.

Jeśli obserwujesz objawy takie jak częste wymioty, biegunki, skłonność do anoreksji lub bulimii, objawy niewydolności nerek albo ogólne osłabienie lub odrętwienie to mogą to być sygnały świadczące o dość zaawansowanym niedoborze potasu i w takiej sytuacji wskazane jest przyjmowanie suplementów tego pierwiastka.

Jednocześnie jednak należy pamiętać, że potas jest tylko jedną z wielu substancji wchłanianych przez organizm, w związku z czym wybrane leki mogą powodować zmniejszenie przyswajalności tego pierwiastka. Znane są także przypadki hamowania działania terapeutycznego leków przez suplementy potasu. Z tego właśnie powodu w czasie kuracji antybiotykowej penicyliną, lekami zawierającymi kolchicynę, inhibitory ACE, sterydy lub wyciągi z naparstnicy należy suplementację skonsultować z lekarzem. W większości przypadków zalecana będzie zwiększona suplementacja potasu, ale niekiedy lekarz może zasugerować przerwanie suplementacji, jeśli miałaby on opóźnić wystąpienie efektów terapeutycznych leków. Środki lecznicze z grupy OTG (wydawanych bez przepisu lekarza) nie wpływają znacząco na metabolizm potasu ani nie wpływa szczególnie wyraźnie na efektywność leczenia, dlatego w tych przypadkach, nie licząc bardzo nielicznych przeciwwskazań, nie należy zmieniać dawkowania potasu.

Rzecz jasna nie każdy niedobór potasu trzeba od razu suplementować. Wiele składników codziennej diety zawiera spore dawki tego pierwiastka, np. ziemniaki i sok pomarańczowy. Jeśli jednak niedobór będzie powtarzał się cyklicznie lub przejdzie w formę ciągłą, wtedy nie należy polegać wyłącznie na zróżnicowanej diecie i należy suplementować potas.

Potas – niezależnie od stężenia tego pierwiastka w osoczu – zaleca się przyjmować także w chorobach przebiegających z podwyższeniem stężenia sodu. Zwiększenie w takiej sytuacji podaży potasu powoduje zwiększenie wydalania sodu, a w konsekwencji zamiast bardzo wysokiej nadwyżki sodu, organizmowi powoli przywraca się stan równowagi – krótkotrwały nadmiar obu pierwiastków jest dla organizmu mniej szkodliwy niż długotrwały wzrost stężenia tylko jednego z nich, aczkolwiek decyzję o rozpoczęciu takiej terapii należy zawsze podejmować wspólnie z lekarzem lub dietetykiem, ponieważ istnieje kilka przeciwwskazań do takiego postępowania, w tym między innymi stan nerek.

Jeśli zauważyłeś u siebie jakieś niekorzystne objawy mogące świadczyć o niedoborach potasu, zdecyduj się na suplementację. Obniżenie stężenia potasu ma bardzo poważne konsekwencje biologiczne, więc nie warto ryzykować poważnymi chorobami. Nawet wysokiej klasy preparaty z potasem są stosunkowo tanie, dlatego Twoje zdrowie na pewno się poprawi, a nie będziesz musiał wydać na tę terapię zbyt wiele. Rozważ także możliwość stosowania alg Spirulina lub Chlorella, które także zawierają znaczną ilość potasu.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz