Gruźlica skóry – czym jest i jakie są rodzaje

Gruzlica skoryGruźlica skóry – jedna z postaci gruźlicy pozapłucnej. Występuje u osób ze stosunkowo dobrą odpornością swoistą, ma przewlekły charakter. Gruźlica skóry może występować jako jedyna, ale też może ona towarzyszyć gruźlicy płuc lub innych narządów wewnętrznych.

Rodzaje gruźlic skóry:

  • Gruźlica toczniowa, inaczej toczeń gruźliczy, wilk, charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z licznymi nawrotami. Jest to najczęstsza postać gruźlicy skóry. Występuje głównie w następstwie infekcji drogą kropelkową błony śluzowej nosa, skąd proces szerzy się na skórę twarzy. Lokalizuje się często na twarzy (nos, policzki, uszy) i szerzy się na obwód zajmując błony śluzowe jamy ustnej i nosa. Zmiany skórne złożone są z tak zwanych guzków toczniowych (miękkich i żółtobrunatnych). Rozpoczyna się w dzieciństwie i pozostawia po sobie owrzodzenia, a następnie rozległe nierówne blizny, w obrębie których proces może ulec wznowieniu, a po latach jako późne powikłanie może rozwinąć się rak kolczysto – komórkowy skóry.
  • Gruźlica brodawkująca skóry – jedna z postaci gruźlicy skóry, będąca często następstwem zakażenia prątkiem typu bydlęcego (np. u rolników na stopach), zdarzają się też przypadki zakażenia w czasie wykonywania sekcji (tak zwany guzek anatomów na palcach). Brodawkowaty, rogowaciejący wykwit, szerzący się obwodowo (początkowo może przypominać pospolitą brodawkę, od której różni się tylko naciekiem zapalnym u podstawy). Długotrwałe i nasilone zmiany mogą doprowadzić do rozległych zniekształceń. W sąsiedztwie może występować stan zapalny naczyń i węzłów limfatycznych.
  • Gruźlica guzkowo – zgorzelinowa skóry, jedna z postaci gruźlicy skóry, cechuje się hiperergią (nadmiernie silną reakcją na tuberkulinę). Liczne, rozsiane na skórze wykwity guzkowe (które ulegają martwicy z wytworzeniem owrzodzeń), przy czym predysponowanym umiejscowieniem są wyprostne powierzchnie kończyn.
  • Gruźlica liszajowata skóry – jest następstwem działania toksyn, pochodzących z rozpadłych prątków w ogniskach gruźliczych w narządach wewnętrznych, występuje u osób w dobrym stanie ogólnym, czasem po próbie tuberkulinowej lub w toku leczenia przeciwgruźliczego. Uogólniony, symetryczny wysiew drobnych grudek, barwy różowej, skupiających się lecz nie zlewających się ze sobą. Nie daje dolegliwości subiektywnych. Gruźlica ta nie pozostawia blizn.
  • Gruźlica prosówkowa skóry, występuje w wyniku uogólnionego, krwiopochodnego wysiewu prątków gruźlicy do skóry. Ciężki stan ogólny, temperatura, wielopostaciowe wykwity skórne (takie jak: grudki, guzki, ulegające rozpadowi, zmiany krwotoczne) rozsiane na powierzchni całej skóry. Rokowanie poważne.
  • Gruźlica rozpływna skóry, może wychodzić z samej skóry (rzadko) lub z tkanek głębszych (częściej). Najczęstsze umiejscowienie: okolice podżuchwowe i boczne powierzchni szyi, u dzieci czasem także nieco powyżej kąta ust, rzadziej w okolicy pachwinowej lub pachowej, czasem mostkowej lub na pośladkach. Początkowo tworzy się w tkance podskórnej guzkowaty naciek, który po pewnym czasie ulega rozmiękaniu, przebiciu, wytwarza się jedna lub kilka przetok, z których wydobywa się skąpa wydzielina ropna. Zajściem sprawy chorobowej są pozaciągane często mostkowe blizny. Przebieg bardzo przewlekły.
  • Gruźlica wrzodziejąca skóry, nazwą tą określa się trzy postacie kliniczne gruźlicy skóry, w których głównym i pierwotnym objawem jest owrzodzenie:

1. Gruźlica wrzodziejąca pierwotna, tzw. skórny zespół pierwotny, występujący u niemowląt i małych dzieci, które pierwszy raz zetknęły się z gruźlicą – w miejscu wniknięcia zarazka wytwarza się owrzodzenie, po pewnym czasie ulegają powiększeniu okoliczne węzły chłonne.

2. Gruźlica wrzodziejąca z nadkażenia występuje u osób o wysokiej odporności, które uległy superinfekcji – owrzodzenie na twardym podłożu naciekowym z powiększeniem okolicznych węzłów chłonnych, przypominać może kiłową zmianę pierwotną.

3. Gruźlica wrzodziejąca z samonadkażenia występuje u osób z ciężką rozpadową gruźlicą narządów wewnętrznych. Zakażenie następuje przez wydobywającą się przez otwory naturalną wydzielinę obfitującą w prątki gruźlicy, stąd najczęstsze umiejscowienie owrzodzeń w tej postaci to błona śluzowa jamy ustnej, wargi, ujście cewki moczowej i skóra w otoczeniu odbytu.

Olej z czarnuszki w kapsułkach
Czarnuszka siewna (łac. Nigella sativa) jest naturalną substancją znaną od tysiącleci ze swych właściwości leczniczych. Znacząco wpływa na poprawę zmienionej chorobowo skóry. Działa antygrzybicznie, przeciwwirusowo, antyalergicznie, przeciwwrzodowo, ...
Zobacz tutaj ...
0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Zapraszamy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *