Aktualizacja: 12 lipca 2026
Siekiernica (łac. Hedysarum) to rodzaj roślin z rodziny bobowatych, obejmujący ponad 200 różnych gatunków. Spotkać je można na całym świecie, również w Europie i w Polsce. W naszym kraju jednak występuje wyłącznie jeden gatunek, jakim jest siekiernica górska. Siekiernice są wykorzystywane do różnych celów, jako roślina lecznicza, paszowa i ozdobna. Nie znajduje jednak większego zastosowania w naturalnym lecznictwie i w suplementacji.
Siekiernica – charakterystyka
Mianem siekiernicy określa się byliny i rośliny jednoroczne, rzadko krzewy o wysokości nie przekraczającej 1 metra. Szacuje się, że do tego rodzaju należy około 220 gatunków, jednak w Polsce występuje wyłącznie jeden z nich, siekiernica górska. Spotkać ją można w górach Europy, Kaukazu, Turcji oraz w Japonii i Korei. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach, przy czym status gatunku we florze Polski to gatunek rodzimy. Siekiernice górskie charakteryzują się kwiatami z koroną o fioletowo-purpurowym kolorze, a także o budowie typowej dla roślin motylkowych. Preferuje murawy, półki skalne i hale. Rośnie głównie na podłożu wapiennym (roślina umiarkowanie wapniolubna, unika silnie zwapnowanych gleb). Tylko wyjątkowo można ją spotkać w Tatrach występuje w największych ilościach od piętra kosówki do piętra alpejskiego.
Siekiernica górska jest w Polsce objęta ścisłą ochroną gatunkową. Znajduje się także na liście gatunków krytycznie zagrożonych wyginięciem. Dlatego bezwzględnie zabronione jest jej zrywanie, deptanie, ścinanie. Najlepiej podziwiać ją z odległości, by nie zniszczyć jej siedlisk.
Siekiernica – właściwości prozdrowotne
Siekiernica górska nie ma potwierdzonych właściwości prozdrowotnych, nie wykazuje ważniejszego klinicznie działania leczniczego. Nie stanowi istotnego źródła składników odżywczych, nie poprawia samopoczucia i nie zmniejsza objawów dolegliwości chorobowych, dlatego nie wykorzystuje się jej w suplementacji czy w lecznictwie.
Nie jest też rośliną jadalną, ponieważ nie dostarcza organizmowi ważnych substancji odżywczych i jednocześnie nie wyróżnia się dobrym smakiem. Jest raczej wyłącznie rośliną ozdobną, wspiera też lokalny ekosystem. Warto jednak podkreślić, że do rodzaju siekiernica należy również wiele innych gatunków, które opisano poniżej.
Siekiernica – rodzaje
Chociaż do grona siekiernic zalicza się blisko 220 różnych gatunków, najlepiej poznane i o cennych właściwościach dla człowieka (poza siekiernicą górską) są następujące:
- Siekiernica zapomniana (łac. Hedysarum neglectum) – występuje na Ałtaju i w Sajanach, zawiera unikalne przeciwutleniacze i adaptogeny. Stosowana w medycynie ludowej w celu wzmocnienia odporności i zwalczania infekcji;
- Siekiernica herbaciana (łac. Hedysarum theinum) – rośnie we Wschodniej Syberii, znana jest jako środek przeciwbólowy, tonizujący i ogólnie wzmacniający;
- Siekiernica alpejska (łac. Hedysarum alpinum) – występuje w regionach górskich, ma właściwości immunomodulujące, stosowana jest w leczeniu anemii oraz w celu zwiększenia odporności i przywrócenia sił. Produkuje się z niej lek stosowany w leczeniu infekcji wywołanych wirusem opryszczki. Wykorzystywana jest również jako roślina paszowa dla zwierząt i ozdobna w ogrodach;
- Siekiernica południowosyberyjska (łac. Hedysarum austrosibiricum) – rośnie w pasie wysokogórskim na łąkach alpejskich i subalpejskich. Stosowana jako roślina lecznicza. Odwary na jej podstawie mają zdolność obniżania ciśnienia tętniczego krwi i działają moczopędnie. Wykorzystywana jest również jako roślina paszowa dla jeleni, owiec i koni.
Jak można więc zobaczyć, rodzina siekiernic jest mocno zróżnicowana.
Spirulina w tabletkach (100% naturalna)Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...
Spirulina w proszku (100% naturalna)Spirulina w proszku to słodkowodna alga, zawierająca duże stężenie witamin, minerałów i innych, ważnych składników odżywczych. Wysoką jakość uzyskano dzięki odpowiednim warunkom klimatycznym, przestrzeganiu restrykcyjnych norm podczas hodowli i …
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Budny A., Kupczyński R., Sobolewska S., Korczyński M., Zawadzki W., Samolecznictwo i ziołolecznictwo w profilaktyce i leczeniu zwierząt gospodarskich, Acta Sci. Pol., Medicina Veterinaria 11 (1) 2012, 5-24.
- Kostuch R., Misztal A., Występowanie roślinności kserotermicznej na wyżynie małopolskiej, POLSKA AKADEMIA NAUK, Oddział w Krakowie, s. 117-129, 2006.
- https://pl.siberianhealth.com/pl/blog/prosiberia/post91551/.
Zostaw komentarz