Infekcja określana jest również jako zakażenie, czyli przeniknięcie do organizmu patogenów chorobotwórczych, a następnie ich rozwój i obejmowanie swoją obecnością różnorodnych tkanek, czego konsekwencją są rozmaite objawy. Następstwem zakażenia może być tzw. choroba infekcyjna, określana jako kliniczna ekspresja zakażenia. Większość infekcji ogranicza się sama przy odpowiednim, prostym leczeniu. Niektóre jednak wymagają hospitalizacji i bardziej zaawansowanych działań medycznych.
Czym jest infekcja?
Infekcja to stan zdrowotny o patologicznym podłożu, w którym do wnętrza organizmu przedostają się drobnoustroje chorobotwórcze, najczęściej:
Wraz z upływem czasu mogą się namnażać, prowadząc do występowania coraz bardziej uciążliwych objawów, dolegliwości i powikłań (częstych szczególnie przy bagatelizowanej i nieleczonej infekcji lub przy infekcji u osób z grup ryzyka). Wspomniane drobnoustroje mogą dostać się do organizmu przez drogi oddechowe (np. wirusy grypy), przewód pokarmowy (np. bakterie z zatrucia pokarmowego), skórę lub błony śluzowe, jak również kontakt z zakażonymi powierzchniami lub osobami.
U większości osób sprawnie działający układ odpornościowy dość sprawnie rozpoznaje intruza, wysyła komórki obronne w zainfekowane miejsce, podnosi temperaturę ciała (gorączka), produkuje przeciwciała. To właśnie ta reakcja powoduje większość objawów, w tym gorączkę, osłabienie czy dolegliwości bólowe. Jeśli jednak z różnych względów układ immunologiczny nie działa tak sprawnie, jak powinien lub infekcja jest poważniejsza, patogeny namnażają się coraz intensywniej, a organizm nie jest w stanie samodzielnie sobie z nimi poradzić. To pora na profesjonalne działania medyczne, nierzadko na oddziale szpitalnym lub przy wspomaganiu się silniejszą farmakoterapią.
Infekcja – rodzaje i objawy
Podstawowy podział wyszczególnia rodzaje infekcji zależnie od typu patogenu chorobotwórczego. Są to:
- infekcje wirusowe – najczęstsze, przeważnie mają łagodny przebieg. Przykładami są: przeziębienie, grypa, COVID‑19, rotawirusy, wirusy opryszczki. Charakterystyczne objawy wirusowe to gorączka lub stan podgorączkowy (niższe niż przy infekcjach bakteryjnych), katar, kaszel, ból gardła, bóle mięśni i bóle głowy, osłabienie, biegunka lub wymioty (przy infekcjach jelitowych). Tego typu infekcje nie reagują na antybiotyki;
- infekcje bakteryjne – na przykład angina paciorkowcowa, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zakażenia układu moczowego, borelioza. Mają intensywniejszy przebieg i dobrze reagują na antybiotyki, które powinny być jednak dobrze dobrane. Bardzo częstymi objawami infekcji bakteryjnych są wysoka gorączka, ropna wydzielina (np. żółto‑zielony katar), silny ból gardła lub ból ucha, ból przy oddawaniu moczu, miejscowe zaczerwienienie, obrzęk, ropa;
- infekcje grzybicze – przykładami są drożdżyca jamy ustnej, grzybica skóry i paznokci, grzybicze zapalenie pochwy. Dla infekcji grzybiczych dość typowe są białe naloty (np. w jamie ustnej), zaczerwienienie skóry, łuszczenie lub pękanie naskórka;
- infekcje pasożytnicze – owsiki, glista ludzka, lamblie, tasiemce i wiele innych, przeważnie występujących w obrębie układu pokarmowego. Dlatego też objawy także mocno ograniczają się do układu pokarmowego.
W każdej wymienionej grupie mogą być choroby i schorzenia łagodniejsze i o cięższym przebiegu, nawet jeśli są wywołane przez jeden rodzaj patogenu. Dla przykładu bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego jest nieprzyjemne, jednak za pomocą antybiotyków we własnym domu łatwo można je wyleczyć, natomiast sepsa, również wywołana przez bakterie, jest już groźnym zakażeniem krwi związanym nawet z ryzykiem zgonu. Wymaga hospitalizacji.
Leczenie infekcji
Leczenie infekcji zawsze powinno być przyczynowe. Bakterie zwalcza się antybiotykami (aby w sposób celowany je dobrać, można wykonać antybiogram), wirusy – lekami przeciwwirusowymi, grzyby – lekami przeciwgrzybiczymi, a pasożyty – farmakoterapią przeciwpasożytniczą. Dlatego podstawą w niemal każdym przypadku jest właściwa farmakoterapia. Przy infekcjach bakteryjnych i wirusowych wspomagająco działają:
- odpoczynek i sen;
- nawodnienie;
- leki łagodzące objawy (np. przeciwgorączkowe, przeciwbólowe);
- nawilżanie powietrza;
- inhalacje;
- lekkostrawna dieta.
Przy infekcjach grzybiczych i pasożytniczych podkreśla się, by unikać spożywania słodyczy i źródeł cukrów prostych w trakcie leczenia, ponieważ są one pożywką dla tych patogenów.
Spirulina w tabletkach (100% naturalna)Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...
Spirulina w proszku (100% naturalna)Spirulina w proszku to słodkowodna alga, zawierająca duże stężenie witamin, minerałów i innych, ważnych składników odżywczych. Wysoką jakość uzyskano dzięki odpowiednim warunkom klimatycznym, przestrzeganiu restrykcyjnych norm podczas hodowli i …
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.
- Hahn J., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medpharm, Warszawa 2015.
Zostaw komentarz