Analgezja to termin medyczny oznaczający zniesienie lub zmniejszenie odczuwania bólu. Nie leczy przyczyny bólu, jedynie wpływa na to, jak organizm go odbiera. Poprawia więc komfort pacjenta w trakcie zabiegów, po zabiegach oraz przy chorobach przebiegających z przewlekłymi dolegliwościami bólowymi. Tego typu metody farmakoterapeutyczne są praktykowane wyłącznie przez doświadczony personel medyczny, jednak istnieją również niefarmakologiczne sposoby uzyskania analgezji.
Analgezja – na czym polega?
Mówiąc w znacznym skrócie, analgezja to brak bólu pomimo działania bodźca, który normalnie byłby dla człowieka bolesny. Stan ten może być osiągnięty lekami, zabiegami lub technikami niefarmakologicznymi. Jest jednym z podstawowych celów leczenia zarówno bólu ostrego, jak i przewlekłego. W medycynie wyróżnia się także pojęcie takie jak „analgezja wyprzedzająca”, odnoszące się do postępowania terapeutycznego, inicjowanego przed wystąpieniem bodźca bólowego (nocyceptywnego). Idea analgezji wyprzedzającej dąży do zapobiegania oraz całkowitego zablokowania sygnału bólu pochodzącego z rany chirurgicznej, już od momentu pierwszego nacięcia skóry. Ma na celu przede wszystkim ograniczenie fizjologicznych konsekwencji transmisji nocyceptywnej wywołanej przez zabieg, w tym zarówno natężenia bólu pooperacyjnego, jak i możliwości przekształcenia bólu ostrego w ból przewlekły.
Analgezja – metody
Istnieje wiele metod uzyskania analgezji, a podstawowe dzieli się na 2 główne grupy:
- analgezja farmakologiczna (lekowa) – wykorzystywana najpowszechniej, cieszy się największą popularnością głównie przez wzgląd na szybkość działania przeciwbólowego. Obejmuje leki przeciwbólowe (np. paracetamol, ibuprofen), opioidy (stosowane w silnym bólu), leki znieczulające miejscowo. Może być przy tym regionalna (znieczulenie określonego obszaru ciała, np. przez znieczulenie przewodowe czy blokady nerwowe) lub ogólna;
- analgezja niefarmakologiczna – nie praktykuje stosowania leków, lecz do zniesienia dolegliwości bólowych wykorzystuje różnorodne metody wspierające. Najczęściej są to zimne lub ciepłe okłady, techniki relaksacyjne, fizjoterapia, masaże, metody medycyny alternatywnej.
Metody analgezji zawsze dostosowuje się do wieku, ogólnego stanu zdrowia pacjenta, przyczyny bólu oraz okoliczności, w jakich występuje. Inaczej będzie praktykować się analgezję przy przewlekłym bólu wywołanym chorobą zwyrodnieniową stawów lub przepukliną kręgosłupa, a inaczej przy bólu ostrym pooperacyjnym. Kwalifikacji zawsze powinien dokonywać lekarz lub osoba z wykształceniem medycznym (np. fizjoterapeuta, osteopata, psychoterapeuta itd.).
Analgezja a anestezja
Choć obydwa pojęcia brzmią podobnie, nie należy ich ze sobą mylić. Analgezja odnosi się do zniesienia lub znacznego zmniejszenia dolegliwości bólowych, jednak przy zachowaniu czucia innych bodźców. Oznacza to, że pacjent pozostaje przytomny, może czuć też dotyk (bezbólowy). Z kolei anestezja to całkowite zniesienie bólu, czucia i często także świadomości pacjenta. Spada napięcie mięśniowe. Znajduje to zastosowanie głównie przy operacjach, na przykład przy artroskopii stawu kolanowego, gdy pacjent nie czuje kończyny operowanej. Każda anestezja zawiera analgezję, ale nie każda analgezja jest anestezją.
Olej z czarnuszki w kapsułkach 100% naturalnyOryginalny olej z czarnuszki egipskiej (Nigella sativa) wspiera odporność, układ pokarmowy i zdrowie skóry. Wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i antyoksydacyjne. Źródło cennych kwasów tłuszczowych i tymochinonu.
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Zieliński J., Morawska-Kochman M., Zielińska M., „Analgezja wyprzedzająca” jako sposób na poprawę efektywności terapii bólu pooperacyjnego, Anestezjologia i Ratownictwo 2018; 12: 323-326.
- Korbut R., Farmakologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017.
Zostaw komentarz