Przełyk Barretta to powikłanie nieleczonego lub ciężkiego refluksu (GERD), w którym kwas żołądkowy uszkadza dolną część przełyku. Przestaje więc on spełniać swoją rolę i generuje dolegliwości odczuwalne przez pacjenta. Diagnostyką i leczeniem schorzenia przeważnie zajmują się lekarze gastroenterolodzy. W przebiegu choroby dochodzi do zmian w błonie śluzowej przełyku, które mogą powodować przewlekłe dolegliwości i zwiększać ryzyko powikłań.
Spis treści
Co to jest przełyk Barretta?
Przełyk Barretta jest stanem patologicznym, w którym prawidłowy nabłonek wielowarstwowy płaski wyściełający błonę śluzową przełyku zostaje zastąpiony przez nabłonek walcowaty, charakterystyczny dla dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Zmiany te rozwijają się najczęściej w dystalnej części przełyku jako następstwo przewlekłego narażenia błony śluzowej na działanie kwaśnej treści żołądkowej. Proces ten określa się mianem metaplazji jelitowej. W obrębie zmienionego nabłonka mogą z czasem pojawiać się zmiany dysplastyczne, które zwiększają ryzyko rozwoju gruczolakoraka przełyku, stanowiącego najpoważniejsze powikłanie przełyku Barretta.
Przełyk Barretta – objawy
Sama obecność przełyku Barretta zwykle nie wywołuje charakterystycznych objawów. U większości chorych dominują dolegliwości związane z chorobą refluksową przełyku, która jest głównym czynnikiem prowadzącym do rozwoju tego schorzenia. Najczęściej obserwuje się:
- zgagę;
- pieczenie za mostkiem;
- cofanie się treści żołądkowej do przełyku;
- kwaśny lub gorzki smak w ustach;
- odbijanie;
- ból w nadbrzuszu;
- trudności w połykaniu;
- przewlekły kaszel lub chrypkę.
Przełyk Barretta – przyczyny
Barrett, który opisał te zmiany, twierdził, że jest to wada wrodzona. Współcześnie jednak wiadomo, że u dzieci podstawą rozwoju przełyku Barretta jest działanie treści refluksu żołądkowo-przełykowego na odszczepione fragmenty nabłonka walcowatego znajdującego się w przełyku i to właśnie to zjawisko jest tutaj kluczowe. Innymi słowy, bezpośrednią przyczyną powstawania przełyku Barretta jest choroba refluksowa, zaś jej czynnikami ryzyka są:
- nieprawidłowe napięcie dolnego zwieracza przełyku;
- przepukliny rozworu przełykowego;
- otyłość;
- przebyte zabiegi operacyjne na żołądku.
W przypadku pacjentów po pyloroplastyce i po częściowych resekcjach żołądka może dochodzić do refluksu treści żółciowej, która jest zdecydowanie bardziej drażniąca od treści żołądkowej. Potwierdzono zwłaszcza drażniącą rolę kwasów żółciowych w etiopatogenezie powikłań GERD i ryzyka rozwoju gruczolakoraka przełyku. Istotnym potwierdzonym czynnikiem ryzyka rozwoju raka na tle przełyku Barretta jest palenie papierosów.
Przełyk Barretta – diagnostyka
Złotym standardem diagnostycznym przełyku Barretta jest badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego z obligatoryjnym pobraniem wycinków ze zmienionej makroskopowo błony śluzowej przełyku. Kwalifikacja do badania odbywa się głównie na podstawie wywiadu zdrowotnego przeprowadzonego z pacjentem. Wycinki do badania histopatologicznego pobiera się z czterech kwadrantów obwodu przełyku, co 2 cm. Dodatkowo obowiązkowo należy pobierać wycinki ze wszystkich zmian rozpoznanych makroskopowo w czasie badania endoskopowego, takich jak grudki, nadżerki, zwężenia czy polipy.
Przełyk Barretta – leczenie
Leczenie przełyku Barretta jest trudne i czasochłonne. Często w pierwszym rzucie sięga się po farmakoterapię, głównie po inhibitory pompy protonowej, jednak wykazano, że choć wyraźnie zmniejszają one nieprzyjemne dolegliwości odczuwane przez pacjenta, nie cofają zmian strukturalnych w obrębie przełyku. Mimo to ważne jest leczenie przyczyny choroby oraz modyfikacja diety i nawyków żywieniowych. Jeśli potwierdzimy natomiast obfite zarzucanie treści żółciowej, rekomenduje się wykonanie resekcji żołądka na długiej pętli jelita (60-70 cm). Ma to skutecznie zapobiegać refluksowi treści żółciowej do przełyku.
Mniej inwazyjnie przełyk Barretta można leczyć technikami endoskopowymi. Do technik resekcyjnych zalicza się mukozektomię i podśluzówkową dyssekcję, natomiast techniki ablacyjne to terapia fotodynamiczna, krioterapia, ablacja z użyciem energii wysokiej częstotliwości i system HALO z wykorzystaniem energii fal radiowych. Postępowanie zawsze musi zostać dobrane indywidualnie.
Spirulina w tabletkach (100% naturalna)Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...
Spirulina w proszku (100% naturalna)Spirulina w proszku to słodkowodna alga, zawierająca duże stężenie witamin, minerałów i innych, ważnych składników odżywczych. Wysoką jakość uzyskano dzięki odpowiednim warunkom klimatycznym, przestrzeganiu restrykcyjnych norm podczas hodowli i …
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Weusten B., Bisschops R., Coron E., Postępowanie endoskopowe w przełyku Barretta – zalecenia Europejskiego Towarzystwa Endoskopii Przewodu Pokarmowego, Gastroenterologia Kliniczna 2020, Tom 12, nr 1, 7-15.
- Markocka-Mączka K., Grabowski K., Taboła R., Przełyk Barretta: diagnostyka, monitorowanie i leczenie.
- Królikowski P., Gietka P., Królikowska K., Gonciarz M., Przełyk Barretta – endoskopowe metody leczenia, Lekarz Wojskowy, 3/2022.
Zostaw komentarz