Choroba wieńcowaChoroba wieńcowa obejmuje stany niedokrwienia mięśnia sercowego związane ze zmianami w tętnicach wieńcowych. Wchodzi w skład choroby niedokrwiennej serca, która jest szerokim pojęciem, obejmującym wszystkie stany niedokrwienia serca bez względu na patomechanizm.

Podział

Chorobę wieńcową dzieli się na kilka podjednostek i są to:

  • stabilne zespoły wieńcowe, czyli przewlekłe;
  • ostre zespoły wieńcowe – biorąc pod uwagę badanie EKG wyróżnia się tu zespoły bez uniesienia odcinka ST oraz te z uniesieniem odcinka ST.

Klasyfikacja choroby wieńcowej jest ważna celem wdrożenia indywidualnego, skutecznego leczenia.

Przyczyny

Najczęściej, ponieważ aż w ponad 98% przypadków, przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca tętnic wieńcowych. Wśród innych przyczyn wyróżnia się:

  • skurcz tętnicy wieńcowej – np. w efekcie stosowania niektórych leków;
  • zator tętnicy wieńcowej – np. w przebiegu sepsy czy w zespole wypadania płatka mitralnego;
  • zapalenie tętnic wieńcowych – w przebiegu choroby Kawasaki czy tocznia rumieniowatego układowego;
  • niektóre zaburzenia metaboliczne – w tym skrobiawicę lub homocystynurię;
  • wady naczyń wieńcowych;
  • urazy tętnicy wieńcowej;
  • zakrzepicę tętniczą w efekcie zaburzeń homeostazy;
  • zmniejszoną podaż tlenu w stosunku do zapotrzebowania;
  • rozwarstwienie aorty.

Jak zatem widać, przyczyn może być wiele. Zdecydowanie najczęściej mówi się jednak o miażdżycy. Z tego względu bardzo ważną składową leczenia jest modyfikacja stylu życia, głównie zmiana diety i wprowadzenie aktywności fizycznej.

Jak objawia się choroba wieńcowa?

Istnieje wiele objawów choroby wieńcowej, które mogą wskazywać nie tylko na nią, ale także na inne choroby czy schorzenia układu krwionośnego, oddechowego itd.

Do najbardziej typowych objawów zalicza się jednak spłycenie oddechu, ucisk lokalizujący się zamostkowo, przyspieszenie bicia serca odczuwane niekiedy jako kołotanie serca, nadmierną potliwość oraz zawroty głowy. Dodatkowo może pojawić się promieniujący ból za mostkiem czy mdłości.

Dolegliwości bólowe i duszność pojawiają się najczęściej podczas stresu, sporych emocji czy aktywności fizycznej i stosunkowo szybko przemijają w spoczynku.

Diagnostyka

Diagnozowanie choroby wieńcowej opiera się na następujących elementach:

  • diagnostyka laboratoryjna – badanie składu morfologicznego krwi, poziomu TSH, poziomu glukozy i kwasu moczowego;
  • elektrokardiogram spoczynkowy i wysiłkowy;
  • wielorzędowa tomografia komputerowa naczyń wieńcowych;
  • koronarografia – jako metoda z wyboru w klasie III i IV dławicy piersiowej pozostającej bez odpowiedzi na optymalne leczenie farmakologiczne;
  • rentgen klatki piersiowej;
  • badanie echograficzne.

Leczenie

Celem leczenia choroby wieńcowej jest poprawa jakości życia oraz poprawa rokowania pacjenta. Istnieją 2 sposoby leczenia choroby wieńcowej:

  • farmakoterapia;
  • rewaskularyzacja – przezskórna lub chirurgiczna.

Bardzo ważna jest również modyfikacja stylu życia, czyli unikanie czynników ryzyka (alkohol, palenie papierosów), zmniejszenie masy ciała w przypadku nadwagi i włączenie codziennej aktywności fizycznej. Pacjent musi zdrowo się odżywiać, przy czym za najbardziej optymalną uznaje się dietę śródziemnomorską. Ważnym elementem leczenia choroby wieńcowej jest fizjoterapia.

Farmakoterapia

Wśród leków o udowodnionym, leczniczym działaniu w przypadku stabilnej choroby wieńcowej znajdują się: kwas acetylosalicylowy, statyny i beta-adrenolityki. Kwas acetylosalicylowy zapobiega agregacji płytek krwi, statyny obniżają stężenie cholesterolu, poprawiają funkcję śródbłonka, działają przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo oraz stabilizują blaszki miażdżycowe, natomiast beta-adrenolityki zmniejszają zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez zwolnienie rytmu serca i obniżenie ciśnienia tętniczego.

Zastosowanie w farmakoterapii choroby wieńcowej mają również antagoniści wapnia. Preparaty te stosuje się celem rozszerzenia tętnic wieńcowych. W efekcie zwiększa się przepływ wieńcowy oraz podaż tlenu do mięśnia sercowego.

Rewaskularyzacja

Rewaskularyzację należy rozważyć wówczas, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Zabieg ten ma na celu poszerzenie i tym samym udrożnienie zwężonego naczynia krwionośnego. W rezultacie uzyskuje się przywrócenie prawidłowego krążenia w tym naczyniu.

Fizjoterapia

W leczeniu choroby wieńcowej spore znaczenie ma fizjoterapia. Poszczególne czynności fizjoterapeutyczne można wykonać po wykluczeniu ewentualnych przeciwwskazań. Do korzystnych zabiegów fizykalnych stosowanych w leczeniu omawianego schorzenia zalicza się:

  • promieniowanie nadfioletowe – ogólne lub miejscowe;
  • kąpiele czterokomorowe galwaniczne;
  • jonoforezę z roztworem chlorku wapnia;
  • ćwiczenia, głównie oddechowe, ale również czynne bez obciążenia.

Korzystne są również niektóre zabiegi z zakresu balneologii. Z tego względu choroba wieńcowa jest często leczona w uzdrowiskach. W Polsce znajduje się wiele uzdrowisk o profilu kardiologicznym.

Bibliografia

  1. Frycz-Kurek A., Buchta P., Szkodziński J., Stabilna choroba wieńcowa – epidemiologia, diagnostyka, wybór postępowania, Choroby Serca i Naczyń, 3/2008.
  2. Kasprzak W., Mańkowska A., Fizykoterapia, Medycyna Uzdrowiskowa i SPA, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017.
  3. Mika T., Kasprzak W., Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2013.
  4. Puchalska-Krotki H., Marcinowska-Suchowierska E., Stabilna choroba wieńcowa w wieku podeszłym – odrębności w diagnostyce i leczeniu, Postępy Nauk Medycznych, 5/2011.
  5. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, tom I, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
Spirulina Febico - naturalne witaminy i minerały na wyciągnięcie ręki
Spirulina Febico - wysokiej jakości alga, której skład to 100% czysta Spirulina. Każdy etap, od hodowli, poprzez produkcję, do otrzymania pełnowartościowego produktu, jest poddawany szczegółowej kontroli. Pozwala to uzyskać najwyższej jakości Spirulinę
Zobacz tutaj ...
Spirulina - witaminy i minerały (100% naturalne)
Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...