Częste oddawanie moczu to dolegliwość związana z częstą potrzebą korzystania z toalety, uczuciem parcia na pęcherz moczowy, co ma miejsce częściej niż w przypadku zdrowych osób. W praktyce przyjmuje się, że o tym problemie można mówić, gdy liczba dziennych wizyt w toalecie przekracza 8. Znaczenie ma także to, czy oddajemy mocz również nocą, czy jedynie w ciągu dnia. Diagnostyką i leczeniem problemu zajmuje się zwykle fizjoterapeuta uroginekologiczny, w trudniejszych przypadkach współpracujący z ginekologiem.
Częste oddawanie moczu – normy i charakterystyka
O częstym oddawaniu moczu mówimy wówczas, gdy dana osoba oddaje mocz częściej niż około 8 razy w ciągu 24 godzin, przy czym zazwyczaj są to małe ilości moczu. Dodatkowo można u takiej osoby zdiagnozować nykturię, czyli nocne częste oddawanie moczu. W porze nocnej dopuszcza się maksymalnie jedno wybudzenie kończące się wizytą w toalecie, przy czym nie powinno mieć to miejsca każdej nocy. Powyżej jednego wybudzenia zmagamy się już z problemem nykturii. Obydwie dolegliwości bardzo często współistnieją jednocześnie, choć nie zawsze.
Zobacz również: Jak dbać o pęcherz?
Częste oddawanie moczu – przyczyny
Częste oddawanie moczu to powszechna dolegliwość w przypadku kobiet ciężarnych i po porodzie. Jeśli chodzi o ciążę, im późniejszy trymestr, tym większe parcie na mocz, ponieważ jest on uciskany przez rosnące, rozwijające się dziecko. Wówczas częste oddawanie moczu uznaje się jeszcze za fizjologię i powinno ono ustąpić po porodzie lub połogu. Jeśli z kolei chodzi o częstomocz kobiet już po porodach, wiąże się to głównie z rozciągnięciem mięśni dna miednicy i lekkim obniżeniem narządu rodnego wskutek parcia, co sprawia, że zwieracze oraz przepona miedniczna nie pracują tak, jak wcześniej. Problem częściej dotyczy kobiet rodzących naturalnie. Warto więc od razu po połogu rozpocząć pracę nad wzmacnianiem mięśni dna miednicy, najlepiej pod okiem doświadczonej fizjoterapeutki uroginekologicznej.
Inne możliwe przyczyny częstego oddawania moczu są następujące:
- choroby układu moczowego – zwłaszcza zakażenie dróg moczowych (ZUM), zapalenie pęcherza, kamica moczowa, nadreaktywny pęcherz, guzy pęcherza lub dróg moczowych;
- zaburzenia odpływu moczu – zwłaszcza u mężczyzn diagnozuje się nierzadko łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) lub zwężenie cewki moczowej;
- choroby metaboliczne i zaburzenia hormonalne – cukrzyca, moczówka prosta, hiperkalcemia, niektóre zaburzenia elektrolitowe;
- przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza diuretyków;
- choroby neurologiczne – w tym urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, neuropatie;
- picie dużej ilości płynów, szczególnie tych moczopędnych, takich jak kawa, mocna herbata, alkohol;
- silny stres, nerwica.
Jak można więc zauważyć, niekiedy szybkie stwierdzenie przyczyn częstego oddawania moczu nie jest takie proste i wymaga diagnostyki.
Zobacz również: Moczenie nocne.
Częste oddawanie moczu – diagnostyka
W pierwszej kolejności warto ocenić kondycję mięśni dna miednicy. Ma to znaczenie zwłaszcza u kobiet po porodach, nawet jeśli porody te były dawno, a także u kobiet po operacjach ginekologicznych. Na diagnostykę mięśni dna miednicy może jednak wybrać się każdy, zarówno kobieta, jak i mężczyzna. Osłabienie mięśni dna miednicy to najczęstsza przyczyna częstego oddawania moczu, więc w wielu przypadkach badanie to jest wystarczające. Jeśli jednak badanie wyjdzie prawidłowo, a pacjent ćwiczy systematycznie przez pewien czas, a mimo tego problem nie przemija, warto rozszerzyć diagnostykę o badania krwi, USG pęcherza moczowego oraz badanie prostaty (w przypadku mężczyzn). Dalsze badania zlecane są już indywidualnie, zależnie od wyników wcześniej wymienionych badań.
Leczenie częstego oddawania moczu
Leczenie częstego oddawania moczu zależy od przyczyny, która wywołała problem. Wymienia się następujące metody:
- zmiana stylu życia – np. rezygnacja z alkoholu, ograniczenie spożycia kawy, unikanie picia dużej ilości płynów tuż przed snem;
- fizjoterapia uroginekologiczna – głównie praca ćwiczeniowa z mięśniami dna miednicy;
- farmakoterapia – np. przy cukrzycy, chorobach neurologicznych, infekcjach dróg moczowych bądź przeroście gruczołu krokowego.
Bez względu na przyczynę warto jednak zwrócić uwagę na pracę manualną i systematyczne ćwiczenia dobrane indywidualnie do potrzeb organizmu.
Spirulina w tabletkach (100% naturalna)Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...
Spirulina w proszku (100% naturalna)Spirulina w proszku to słodkowodna alga, zawierająca duże stężenie witamin, minerałów i innych, ważnych składników odżywczych. Wysoką jakość uzyskano dzięki odpowiednim warunkom klimatycznym, przestrzeganiu restrykcyjnych norm podczas hodowli i …
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Klasa K., Sobański J., Skalski M., Osobowość nerwicowa a objawy z dolnego odcinka układu moczowego u pacjentów kwalifikowanych do leczenia psychoterapią na oddziale dziennym w latach 2004-2014, Psychiatr. Pol. 2019; 53(4): 915-938.
- Zajączkowska M., Moulhee N., Zaburzenia oddawania moczu u dzieci z zakażeniem układu moczowego, Medycyna Ogólna, 14/2008.
Zostaw komentarz