Posiew

Posiew to popularne i ogólnodostępne badanie laboratoryjne, które polega na umieszczeniu próbki materiału biologicznego na specjalnym podłożu, aby sprawdzić, czy rosną w niej drobnoustroje, np. bakterie lub grzyby. Pozwala to na staranny dobór leków, najczęściej przeciwgrzybiczych lub antybiotyków, bez obaw o wytworzenie antybiotykooporności. Badanie można wykonać zarówno prywatnie, jak i na Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ).

Posiew – na czym polega?

W diagnostyce medycznej można wykonać posiew z różnych płynów ustrojowych, najczęściej w tym celu pobiera się od pacjenta krew, mocz lub wymaz z nosogardzieli, choć równie dobrze może to być na przykład wydzielina z długo sączącej się rany. W znacznym skrócie przebieg badania można przedstawić następująco:

1. Pobranie próbki – np. moczu, krwi, wymazu z gardła lub rany.
2. Umieszczenie próbki na podłożu hodowlanym – w laboratorium stwarza się warunki umożliwiające wzrost drobnoustrojów.
3. Obserwacja wzrostu – sprawdza się, czy drobnoustroje się namnażają i jakie są to gatunki. Zależnie od gatunków może to trwać kilkanaście godzin lub nawet kilkanaście dni.
4. Dodatkowe badania – jeśli wykryto bakterie, można wykonać antybiogram, który ocenia ich wrażliwość na antybiotyki. Nierzadko zleca się też uzupełniające badania krwi i badania moczu.

Wynik posiewu może być dodatni lub ujemny. Dodatni wskazuje na obecność w badanej próbce chorobotwórczych patogenów, zaś ujemny informuje, że próbka jest wolna od patogenów, co wymaga dalszego poszukiwania możliwych przyczyn objawów zgłaszanych przez pacjenta. W większości przypadków wyniki dostępne są po około 2-3 dniach.

Zobacz również: Bakterie oporne na antybiotyki.

Ile kosztuje posiew?

Posiew wykonywany prywatnie kosztuje około 50-100 zł, zależnie od tego, jaka wydzielina ma być badana, a także gdzie znajduje się laboratorium medyczne (w dużych miastach ceny są często wyższe). Badanie można też wykonać bezpłatnie w ramach NFZ. Wówczas jednak należy mieć skierowanie od lekarza rodzinnego lub od lekarza specjalisty (np. dermatologa, urologa, internisty itd.).

Posiew – przygotowanie do badania

Wszystko zależy od tego, jaki konkretnie posiew ma być wykonany. W przypadku posiewu moczu należy:

• pobrać do sterylnego, jednorazowego pojemnika z apteki próbkę moczu porannego, ze środkowego strumienia;
• przed pobraniem próbki umyć dłonie i okolicę intymną wodą (bez dodatku mydła czy detergentów);
• pilnować, by nie dotknąć wnętrza pojemnika na mocz.

W przypadku posiewu z krwi:

• należy udać się do punktu pobrań krwi, gdzie personel medyczny pobierze ją w odpowiednich warunkach;
• nie trzeba być na czczo, można normalnie zjeść śniadanie, chyba że jednocześnie badane będą inne parametry;
• udać się na pobranie krwi najlepiej jeszcze przed rozpoczęciem ewentualnie zaplanowanej antybiotykoterapii.

Z kolei przy posiewie z gardła nie należy wcześniej jeść i pić, przeciwwskazane jest też mycie zębów. Najlepiej przepłukać usta wodą, odczekać około pół godziny i wtedy pobrać próbkę wydzielin na posiew. W razie jakichkolwiek pytań można skonsultować się z personelem medycznym, który pokieruje dalszymi działaniami i zaleci odpowiednie przygotowanie.

Posiew – wskazania i przeciwwskazania

Wskazania do wykonania posiewu obejmują przede wszystkim podejrzenie infekcji grzybiczej lub infekcji bakteryjnej, szczególnie jeśli objawy są nietypowe lub często nawracają, nawet pomimo zastosowania leczenia farmakologicznego. Posiew moczu może być więc wskazany przy częstych infekcjach intymnych, pieczeniu w trakcie mikcji czy częstych infekcjach grzybiczych pochwy u kobiet.

Posiew krwi najczęściej wykonuje się przy podejrzeniu bakteriemii, sepsy lub ciężkiego zakażenia ogólnoustrojowego. Także wtedy, gdy pacjent zmaga się z nawracającymi zakażeniami układowymi, np. gdy zapalenie płuc pojawia się 1-2 razy w roku. Posiew kału wykonuje się przy podejrzeniu bakteryjnego zakażenia jelit, np. przy określonych przypadkach biegunki niereagującej na leki, probiotyki i zmianę diety. Wszelkie posiewy są sugerowane, gdy pacjent zmaga się z infekcją, która nie reaguje na zastosowane leczenie.

Olej z czarnuszki w kapsułkach 100% naturalny
Oryginalny olej z czarnuszki egipskiej (Nigella sativa) wspiera odporność, układ pokarmowy i zdrowie skóry. Wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i antyoksydacyjne. Źródło cennych kwasów tłuszczowych i tymochinonu.
Zobacz tutaj ...

Bibliografia

1. Hryniewicz W., Pawlik K., Deptuły A., Wanke-Rytt M., Rekomendacje laboratoryjnej diagnostyki zakażeń, 1. Zakażenia układu moczowego, Warszawa 2017.
2. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.