Wodnista biegunka

Wodnista biegunka to częsty problem zgłaszany przez pacjentów, przeważnie związany z infekcją układu pokarmowego, choć nie zawsze. Diagnostyką i leczeniem schorzenia zajmują się zwykle lekarze gastroenterolodzy we współpracy z dietetykiem klinicznym, jeśli problem ma charakter przewlekły. W przypadku ostrej biegunki szczególnie ważne jest odpowiednie nawodnienie organizmu i uzupełnianie elektrolitów, ponieważ wraz ze stolcem organizm traci znaczne ilości wody i składników mineralnych. Jeśli objawy utrzymują się dłużej, nawracają lub towarzyszą im niepokojące symptomy, konieczne może być ustalenie ich dokładnej przyczyny.

Wodnista biegunka – przyczyny

Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO, ang. World Health Organization) biegunka to oddawanie co najmniej 3 luźnych lub wodnistych stolców na dobę. W zależności od czasu trwania dzieli się je na ostre (poniżej 14 dni), przetrwałe (14-30 dni) i przewlekłe (powyżej 30 dni). Ostre biegunki wodniste najczęściej są konsekwencją zakażeń układu pokarmowego, zarówno bakteryjnych, jak i wirusowych. Najbardziej powszechną przyczyną biegunki infekcyjnej są prawdopodobnie wirusy (noro-, kalici- i rotawirusy). Spośród patogenów bakteryjnych najczęściej wymienia się Salmonellę. Rzadsze patogeny odpowiedzialne za biegunkę infekcyjną to:

• Giardia lamblia;
• astro- i adenowirusy;
• Yersinia enterocolitica.

Biegunki infekcyjne mogą mieć charakter sekrecyjny lub zapalny. W biegunce sekrecyjnej, w wyniku działania wirusów i enterotoksyn bakteryjnych, dochodzi do pobudzenia cyklicznego monofosforanu adenozyny (cAMP) w komórkach nabłonka jelitowego. Konsekwencją tego zjawiska jest aktywna sekrecja elektrolitów i wody do światła jelita cienkiego w ilości przekraczającej możliwości resorpcyjne jelita grubego. Dlatego wówczas stolce są bardzo obfite, wodniste, ale bez domieszek śluzu i krwi. Enterotoksyny produkowane są przez takie bakterie, jak:

• Vibrio cholerae;
• enterotoksyczne szczepy Escherichia coli (ETEC);
• Staphylococcus aureus i Bacillus cereus.

Inne, pozainfekcyjne możliwe przyczyny wodnistych biegunek to:

• pasożyty w przewodzie pokarmowym;
• przyjmowanie niektórych leków i związane z tym działania niepożądane (zwłaszcza antybiotyków, preparatów magnezu);
• nieswoiste choroby jelit;
• zespół jelita drażliwego;
• nadmiar tłuszczów i alkoholu w diecie;
• nietolerancje pokarmowe;
• celiakia.

Zobacz również: Jak zatrzymać biegunkę?

Wodnista biegunka – objawy

Charakterystyczne objawy wodnistej biegunki to przede wszystkim:

• bardzo luźny lub całkowicie wodnisty stolec;
• częstsze niż zwykle wypróżnienia;
• nagłe parcie na stolec;
• skurcze i przelewanie w brzuchu;
• wzdęcia i zwiększona ilość gazów;
• dyskomfort lub ból brzucha;
• nudności, czasami wymioty;
• osłabienie i zmęczenie.

Przedłużająca się biegunka lub biegunka bardzo częsta mają swoje konsekwencje zdrowotne. Pierwszym jest zaburzenie elektrolitowe, drugim zaś odwodnienie organizmu. To z kolei wiąże się z wieloma innymi objawami i dolegliwościami, które mogą rzutować na ogólne zdrowie i samopoczucie.

Spirulina i Chlorella z certyfikatem – badanie zlecone przez BIOALGI Sp. z o.o. niezależnemu, akredytowanemu laboratorium badawczemu i przeprowadzone przez J.S. Hamilton Poland Sp. z o.o. Certyfikat Spiruliny i Chlorelli bioalgi do wglądu tutaj: Spirulina i Chlorella – certyfikat (badanie).

Wodnista biegunka – leczenie

W leczeniu wodnistej biegunki najważniejsze jest utrzymanie dobrego stanu nawodnienia pacjenta. Wskazaniami do nawodnienia dożylnego są:

• znaczne odwodnienie (zaburzenia świadomości, przyspieszone, słabo wypełnione tętno, obniżone napięcie skóry);
• niedrożność porażenna;
• uporczywe wymioty (co najmniej 4-krotne w ciągu godziny).

W pozostałych przypadkach zaleca się nawadnianie doustne. Można też sięgać po elektrolity dostępne w aptekach, by uzupełniać niedobory minerałów. Dieta powinna być treściwa, bogata w witaminy i antyoksydanty. Bardzo dobrze sprawdza się też probiotykoterapia.

Najważniejsze jednak, by odnaleźć przyczynę wodnistej biegunki i wdrożyć działania przyczynowe. Jeśli więc przyczyną jest zakażenie bakteryjne, pacjent powinien otrzymać antybiotyk. Jeśli pojawiło się zatrucie pokarmowe, należy zastosować węgiel aktywowany, a w cięższych przypadkach udać się do lekarza po leki. Leki zwalniające motorykę jelit powinny być stosowane w łagodnych i umiarkowanych przypadkach biegunki niewykazującej cech inwazyjności.

Spirulina w tabletkach (100% naturalna)
Spirulina posiada w pełni naturalne witaminy i minerały o wysokim stężeniu. W jej skład wchodzą m.in.: biotyna, beta-karoten, kwas foliowy, tiamina, niacyna, witamina D, E i inne witaminy oraz białko i błonnik. To też źródło cynku, magnezu, wapnia, żelaza
Zobacz tutaj ...

Spirulina + Chlorella – naturalne oczyszczanie organizmu
Chlorella w bardzo dokładny sposób oczyszcza organizm, pomaga w likwidacji zaparć, wspiera budowanie naturalnej odporności, wspomaga odmładzanie organizmu, przyspiesza regenerację uszkodzonych tkanek, poprawia kondycję organizmu, dodaje sił witalnych, …
Zobacz tutaj ...

Chlorella w tabletkach z rozerwaną ścianą komórkową
Chlorella posiada właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne nie wpływając przy tym na florę fizjologiczną. Bardzo dokładnie usuwa toksyny z organizmu …
Zobacz tutaj ...

Bibliografia

1. Wasielica-Berger J., Ostra biegunka, Gastroenterologia Kliniczna 2018, Tom 10, nr 1: 14-22.
2. Prystupa A., Skomorowska D., Schabowski J., Mosiewicz J., Diagnostyka i leczenie pacjenta z przewlekłą biegunką w gabinecie lekarza rodzinnego, Medycyna Ogólna, 16/2010.